İlkeriş Yayınları
Sadece Kitap
Seçme Yazılar I

Seçme Yazılar
Cilt: I
V. İ. Lenin
Kuramsal Kitaplar-1
Birinci baskı, Ekim 2009, Ankara
ISBN 978-605-4087-075
202 Sayfa, 10,5x19,5
8 TL.

V. İ. LENİN
SEÇME YAZILAR

I

İÇİNDEKİLER

9

NEREDEN BAŞLAMALI? – Mayıs 1901

20

EKONOMİZMİN SAVUNUCULARIYLA BİR KONUŞMA – Aralık 1901

31

NE YAPMALI? – Mart 1902

31

      Ö n s ö z

35

      I. Dogmacılık ve “Eleştiri Özgürlüğü”

35

            A. “Eleştiri Özgürlüğü” Ne Demektir?

40

            D. Teorik Mücadelenin Önemi Üzerine Engels

48

      II. Kitlelerin Kendiliğindenliği ve Sosyal-Demokratların Bilinçliliği

49

            A. Kendiliğinden Yükselişin Başlangıcı

55

      III. Trade-Unioncu Siyaset ve Sosyal-Demokrat Siyaset

56

            A. Siyasal Ajitasyon ve Bunun Ekonomistler Tarafından Sınırlandırılması

70

            C. Siyasal Teşhirler ve “Devrimci Eylemde Eğitim”

77

            D. Ekonomizm ile Terörizm Arasındaki Ortak Yan Nedir?

81

            E. Demokrasi İçin Mücadelenin Öncüsü Olarak İşçi Sınıfı

102

      IV. Ekonomistlerin Amatörlüğü ve Devrimciler Örgütü

104

            A. Amatörlük Nedir?

108

            B. Amatörlük ve Ekonomizm

117

            C. İşçiler Örgütü ve Devrimciler Örgütü

137

            D. Örgütsel Çalışmanın Kapsamı

146

      S o n u ç

151

DEVRİMCİ MACERACILIK – AĞUSTOS 1902

165

ÖRGÜTSEL GÖREVLERİMİZ ÜZERİNE BİR YOLDAŞA MEKTUP – Eylül 1902

187

Açıklayıcı Notlar



VLADİMİR İLİÇ ULYANOV LENİN

    Sovyetler Birliği’nin ve Komintern’in (III. Enternasyonal) kurucusu ve yol göstericisi, Bolşevik Partisi’nin ve Ekim Devrimi’nin önderi Vladimir İliç Ulyanov, 22 Nisan 1870’de Simbirsk’de doğdu. Öğretmen olan İlya Nikolaviç ile bir doktor kızı olan Maria Aleksandrovna’nın altı çocuğundan üçüncüsüydü. Ağabeyi Narodnaya Volya’ya katılmıştı ve çar III. Alexandr’a yönelik başarısız suikast eylemi nedeniyle 1891’de idam edildi. 1887’de Simbrisk lisesini bitiren Lenin, 1891 yılında St. Petersburg Üniversitesi’nin hukuk bölümünden mezun oldu ve 1892’de Samara’da staj yapmaya başladı. 1894’de St. Petersburg’a geri dönerek propaganda çalışmalarına başladı. İlk yazılarını bu çalışmaları sırasında yazmaya başladı. Nisan 1895’de Plehanov, Zasuliç ve Akselrod’la görüşmek, “Osvobozhdenie Truda” (Emeğin Kurtuluşu) adlı marksist grupla bağlantı kurmak için ilk kez yurtdışına çıktı. St. Petersburg’a döndüğünde illegal “İşçi Sınıfının Kurtuluşu İçin Mücadele Birliği”ni örgütledi. Aralık 1895’de örgüte yönelik operasyonda tutuklandı ve bir yıl cezaevinde yattıktan sonra Şubat 1897’de üç yıllık sürgün cezası için Sibirya’da Yenisey’e gönderildi. 1898’de, sürgünde St. Petersburg’daki illegal çalışmada yer alan N. K. Krupskaya ile evlendi. Bu üç yıllık sürgün sırasında ilk büyük yapıtı Rusya’da Kapitalizmin Gelişmesi’ni tamamladı. Sürgünden sonra, 1900’de İsviçre’ye giden Lenin, “Emeğin Kurtuluşu” grubuna katıldı ve Aralık 1900’de yayınlanmaya başlayan İskra’nın (Kıvılcım) kurucuları arasında ve yayın kurulunda yer aldı. “Lenin” takma adını ilk kez İskra’da yayınlanan bir yazısında kullandı.
    RSDİP’in (Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi) Temmuz-Ağustos 1903’deki II. Kongresi’nde ortaya çıkan Bolşevik (Çoğunluk) ile Menşevik (Azınlık) ayrışmasında Bolşeviklerin başında yer aldı. 1905 Devrimi’nin yenilgisinden sonra Aralık 1907’de, Nisan 1917’ye kadar kalacağı ikinci sürgün dönemi başladı.
    Şubat 1917 Devrimi üzerine 4 Nisan 1917’de Rusya’ya geri döndü. 7 Kasım (24 Ekim) 1917’de Lenin’in önderliğinde Bolşevikler iktidarı ele geçirerek Büyük Ekim Devrimi’ni gerçekleştirdiler. 8 Kasım 1917’de Rusya İşçi ve Asker Sovyetleri kongresi tarafından Halk Komiserleri Konseyi (Bakanlar Kurulu) başkanlığına seçildi. 30 Ağustos 1918’de sosyalist-devrimci parti üyesi biri tarafından düzenlenen suikastta yaralandı. 1922’de sağlığı iyice bozulan Lenin, 21 Ocak 1924’de Moskova yakınlarındaki Gorki kentinde yaşamını yitirdi.
    Lenin’in başlıca yapıtları şunlardır:
    Çto takoye “Druzya Naroda” i kak oni voyuyut protiv Sotsial-Demokratov?, 1894 (“Halkın Dostları” Kimlerdir ve Sosyal-Demokratlara Karşı Nasıl Savaşırlar?); Ekonomiçeskoye soderzhaniye narodniçestva i Kritika evo v Knige g. Struve, 1895 (Halkçı Parti’nin Ekonomik İçeriği ve Bay Struve’nin Eleştirisi. Marksizmin Burjuva Yazınındaki Yansıları); Karakteristike ekonomiçheskovo romantisma, 1897 (Ekonomik Romantizmin Niteliği); Razvitiye Kapitalisma v Rosii, 1899 (Rusya’da Kapitalizmin Gelişmesi); Çto Delat, 1902 (Ne Yapmalı?); Şap vperyod dva şaga nazad, 1904 (Bir Adım İleri, İki Adım Geri); Dve taktiki sotsial-demokratii v demokratiçheskoi revolyutsii, 1905 (Demokratik Devrimde Sosyal-Demokrasinin İki Taktiği); Agrarnaya programma sotsial-demokratii v pervoi russkoi revolyutsii 1905-1907, 1907 (1905-1907 Birinci Rus Devrimi’nde Sosyal-Demokratların Tarım Programı); Za 12 let., 1908 (12 Yıl Kolleksiyonu); Materialism i empiriokrititsism, 1909 (Materyalizm ve Ampiriyo-kritisizm); Krak II. Internatsionala, 1915 (II. Enternasyonalin İflası); Sotsialism i voina, 1915 (Sosyalizm ve Savaş); Imperialism, kak noveishii etap kapitalisma, 1917 (Emperyalizm, Kapitalizmin Son Aşaması); Pisma o taktike, 1917 (Taktikler Üzerine Mektuplar); Uroki revolyutsii, 1917 (Devrim Dersleri); Gosudarstvo i revolyutsiya, 1917 (Devlet ve Devrim); Uderzhat li bolsheviki gosudarstvennuyu vlast?, 1917 (Bolşevikler İktidarı Koruyacaklar mı?); Proletarskaya revolutsiya i renegat Kautskii, 1918 (Proletarya Devrimi ve Dönek Kautsky); Vybory v Uchreditelnoye Sobraniye i diktatura proletariata, 1919 (Proletarya Diktatörlüğü ve Kurucu Meclis Seçimleri); Detskaya bolezn “levismy” v kommunisme, 1920 (“Sol Komünizm”, Bir Çocukluk Hastalığı); Krizis v partii, 1921 (Partimizdeki Kriz); O prodnaloge, 1921 (Ayni Vergi Üzerine); O Kooperatsii, 1923 (Kooperatif Üzirene); Luchshe menshe, da luchsche, 1923 (Az Olsun, Öz Olsun).
    Lenin’in tüm yapıtları 45 ciltte toplanmıştır.