... İki, Üç, Daha Fazla Vietnam
Che Guevara
“Carta de despedida a Fidel Castro” (1965),
“Guerra de Guerrillas: Un Método” (Cuba Socialista, N° 25, Eylül 1963),
“Segunda Declaración de La Habana” (1962), ”Mensaje a los pueblos del mundo a través de la Tricontinental” (Tricontinental, Nisan 1967), “Declaración General de la Primera Conferencia Latinoamericana de Solidaridad”, (Teoría y Práctica, Havana, Ağustos 1967).
Belgesel Kitaplar-4
Birinci baskı Mart 2010, Ankara
ISBN 978-605-4087-082
116 Sayfa, 10,5x19,5
75 TL.
|
FİDEL’E MEKTUP
Havana
Tarım Yılı
Fidel,
Şu saatte o kadar çok şey anımsıyorum: María Antonia’nın
evinde karşılaşmamız, bana seninle gelmemi önerişin ve hazırlıkların tüm
heyecanı.
Bir gün ölüm durumunda kime haber vereceklerini sormaya
gelmişlerdi ve bu gerçek olasılık hepimizi sarsmıştı. Daha sonra bunun gerçek
olduğunu, devrimde (eğer gerçekten devrimse) zafer ya da ölümle
karşılaşılacağını biliyoruz. Pek çok yoldaşımızı zafer yolunda yitirdik.
Bugün her şey daha az dramatik, çünkü daha olgunuz. Ama olay
kendini yineliyor. Beni Küba Devrimi’nin toprağına bağlayan görevlerimin bir
bölümünü başardığımı hissediyorum ve seninle, yoldaşlarımla ve şimdi benim de
halkım olan halkınla vedalaşmalıyım.
Parti yöneticiliğinden, bakanlık görevimden, binbaşılık
rütbemden ve Küba yurttaşlığından resmen ayrılıyorum. Küba’ya beni bağlayan hiç
bir yasal bağım yok artık; resmi konumlar gibi ortadan kaldırılamayacak daha
farklı türden bağlar var sadece.
Geçmiş yaşamıma baktığımda, devrimin zaferini pekiştirmek
için kendimi adayarak ve sadakatle çalıştığıma inanıyorum. Benim en önemli tek
eksikliğim, Sierra Maestra’daki ilk anlarda sana yeterince güvenmemem, ve senin
önder ve devrimci niteliğini hemen anlayamamış olmamdır.
Nice görkemli günler yaşadım ve senin yanında, Karayipler
bunalımının en parlak ve en acı günlerinde halkınızdan biri olmanın onurunu
duydum. O günlerde senin gösterdiğin parlaklığı pek az devlet adamı
gösterebilir. İkirciksiz seni izlemekten, senin düşünce ve kavrayış tarzınla ve
onların içerdiği tehlikeler ve güdülerle özdeşleşmiş olmaktan kıvanç duyuyorum.
Dünyanın başka bölgelerinde benim küçük de olsa çabalarıma
ihtiyaç var. Küba’daki sorumluluğundan dolayı senin yapamadıklarını ben
yapabilirim. Ve şimdi ayrılma zamanı geldi.
Bunu sevinç ve üzüntü karışımı bir duyguyla yaptığımın
bilinmesini isterim. Burada, sosyalizmin inşası için taşıdığım en saf umutları
ve sevdiklerimin en değerlisini, beni oğulları gibi kabul eden bir halkı
bırakıyorum. Bu, benim ruhumun bir bölümünü derinden yaralıyor. Yeni savaş
alanlarında, senin bana öğrettiğin inancı, halkımın devrimci ruhu ve görevlerin
en kutsalı –nerede olursa olsun emperyalizme karşı savaşmak– benimle birlikte
olacak. Beni yatıştıran ve acılarımı dindiren de budur.
Bir kez daha belirteyim ki, onun örneğinden kaynaklanan
sorumluluğum dışında Küba’ya karşı hiç bir sorumluluğum bulunmamaktadır. Eğer
başka bir gökyüzünün altında son saatim gelirse, o anda tek düşüneceğim bu halk
ve özellikle de sen olacaksın. Öğrettiklerinden ve ortaya koyduğun örnekten
için sana teşekkür ederim. Eylemimin son anına kadar bunlara bağlı kalmaya
çalışacağım. Kendimi her zaman Devrimimizin dış politikasıyla özdeşleştirdim ve
böyle olmayı da sürdüreceğim. Nerede olursam olayım bir Kübalı devrimci olarak
sorumluluğumu daima hissedeceğim ve Kübalı bir devrimci olarak hareket
edeceğim. Çocuklarıma ve karıma maddi hiç bir şey bırakmıyorum, ve bundan
dolayı üzüntü duymuyorum, böyle olmasından da mutluyum; onlar için hiç bir şey
istemiyorum, çünkü Devlet onların yaşamaları için yeterli şeyleri verecek ve
eğitimlerini sağlayacaktır.
Sana ve halkımıza söylemek istediğim çok şey var, ama
bunların gerekli olmadığını hissediyorum; onlara karşı duygularımı sözcükler
yeterince ifade edemez ve bunun için kötü el yazımla kağıt tüketmeye de gerek
yok.
Hasta la victoria siempre!
Patria o Muerte!
Devrimciliğimin olanca sıcaklığıyla seni kucaklıyorum!
Che
|
